رباعی شمارهٔ ۱۸۴۱ – کتابخانه ستیغ

چونی ای آنکه از جمال فردی

صدبار ز چو نیم برون آوردی

چون دانستم ترا و چونت دیدم

بی‌دانش و بینشم به کلی ویران بردی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ