رباعی شمارهٔ ۱۸۴۸ – کتابخانه ستیغ

خود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی

گیرم که گناهست گناهی نکنی

دل در گل رخسار تو می‌نالد زار

بر آینهٔ دلم تو آهی نکنی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ