رباعی شمارهٔ ۱۹۱۲ – کتابخانه ستیغ

گر آنکه امین و محرم این رازی

در بازی بیدلان مکن طنازی

بازیست ولیک آتش راستیش

بس عاشق را که کشت بازی بازی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ