رباعی شمارهٔ ۱۹۶۵ – کتابخانه ستیغ

من ذره بدم ز کوه بیشم کردی

پس مانده بدم از همه پیشم کردی

درمان دل خراب و ریشم کردی

سرمستک و دستک زن خویشم کردی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ