رباعی شمارهٔ ۱۹۶۶ – کتابخانه ستیغ

من من نیم و اگر دمی من منمی

این عالم چو ذره بر هم زنمی

گر آن منمی که دل ز من برکنده است

خود را چو درخت از زمین برکنمی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ