رباعی شمارهٔ ۴۵ – کتابخانه ستیغ

هر سرو که در بسیط عالم باشد

شاید که به پیش قامتت خم باشد

از سرو بلند هرگز این چشم مدار

بالای دراز را خرد کم باشد

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ