رباعی شمارهٔ ۶۷ – کتابخانه ستیغ

با دوست به گرمابه درم خلوت بود

وانروی گلینش گل حمام آلود

گفتا دگر این روی کسی دارد دوست؟

گفتم به گل آفتاب نتوان اندود

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ