رباعی شمارهٔ ۹۷ – کتابخانه ستیغ

شبهای دراز بیشتر بیدارم

نزدیک سحر روی به بالین آرم

می‌پندارم که دیده بی دیدن دوست

در خواب رود، خیال می‌پندارم

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ