رباعی شمارهٔ ۱۰۴ – کتابخانه ستیغ

من بندهٔ بالای تو شمشاد تنم

فرهاد تو شیرین دهن خوش سخنم

چشمم به دهان توست و گوشم به سخن

وز عشق لبت فهم سخن می‌نکنم

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ