شمارهٔ ۱۳۰ – ایضاله – کتابخانه ستیغ

ای ز جانم عزیزتر خاکی

گر زمین عطف دامن تو برفت

از تو باز آمدن که یارد خواست

عذر این آمدن که داند گفت

برچسب خوردهانوری, مقطعات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ