شمارهٔ ۱۷۳ – در نصیحت – کتابخانه ستیغ

در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت

آن قدر عمری که یابد مردم آزاد مرد

کاستینها در غم او ترکنند از آب گرم

فی‌المثل گز بگذرد بر دامن او باد سرد

برچسب خوردهانوری, مقطعات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ