شمارهٔ ۱۷۶ – مطایبه – کتابخانه ستیغ

جهان گر مضطرب شد گو همی شو

من و می تا جهان آرام گیرد

دلم را انده امروز بس نیست

که می اندوه فردا وام گیرد

برچسب خوردهانوری, مقطعات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ