شمارهٔ ۱۰۱ – کتابخانه ستیغ

هم درد توام مایهٔ درمان بودست

هم شوق توام زندگی جان بودست

تعظیم تو در دلم فراوان بودست

اما سگِ نفسم نه بفرمان بودست

برچسب خوردهباب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ