شمارهٔ ۱۲ – کتابخانه ستیغ

با کس بنسازی همه بی کس باشی

آری چه کنی نمد چو اطلس باشی

بنگر که ز کائنات دیار نماند

کُشتی همه را و زنده می بس باشی

برچسب خوردهباب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ