جان در غمت از خانه به کوی افتادهست

بر بوی تو در رهی چو موی افتادهست

من در طلب تو و تو ازمن فارغ

این کار عظیم پشت و روی افتادهست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *