الحكایة و التمثیل – کتابخانه ستیغ

آن یکی دیوانه سرافراشته

سر بسوی آسمان برداشته

خوش زفان بگشاد و گفت ای کردگار

گر ترا نگرفت دل زین کار و بار

دل مرا بگرفت تا چندت ازین

دل نشد سیر ای خداوندت ازین

برچسب خوردهبخش بیست و هفتم, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ