فی الموت – کتابخانه ستیغ

تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست

فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست

یک ذره به مرگ خویشتن برگت نیست

پنداشتهٔ که جاودان خواهی زیست

برچسب خوردهعطار, وصلت نامه

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ