شمارهٔ ۱۴۲ – ابر و شفق – کتابخانه ستیغ

کربم و باذل ابری برآمد از بر کوه

بغارتیده همه بار خانهٔ عمان

صلای داد و جبین برگشاد و کرد نثار

به‌دشت گوهر سیراب و بر افق مرجان

برچسب خوردهقطعات, ملک‌الشعرای بهار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ