رباعی شمارهٔ ۶۹۳ : ای آنکه سپهر را پر از ابر کنی

رباعی شمارهٔ ۶۹۴ : ای خوانده ترا خدا ولی ادر کنی

رباعی شمارهٔ ۶۹۵ : یاقوت ز دیده ریختم تا چه کنی

رباعی شمارهٔ ۶۹۶ : دنیای دنی پر هوس را چه کنی

رباعی شمارهٔ ۶۸۱ : دردی داریم و سینهٔ بریانی

رباعی شمارهٔ ۶۹۷ : تا ترک علایق و عوایق نکنی

رباعی شمارهٔ ۶۶۶ : مآزار دلی را که تو جانش باشی

رباعی شمارهٔ ۶۶۷ : جان چیست غم و درد و بلا را هدفی

رباعی شمارهٔ ۶۶۸ : بگشود نگار من نقاب از طرفی

رباعی شمارهٔ ۶۶۹ : وصافی خود به رغم حاسد تا کی