رباعی شمارهٔ ۳۷۷ : از بهر هلال عید آن مه ناگاه

رباعی شمارهٔ ۳۶۲ : ای راحت آن نفس که جان زد با تو

رباعی شمارهٔ ۳۷۸ : با من به سخن درآمد امروز پگاه

رباعی شمارهٔ ۳۶۳ : رفتم چو نماند هیچ آبم بر تو

رباعی شمارهٔ ۳۷۹ : بر من در محنت و بلا باز مخواه

رباعی شمارهٔ ۳۶۴ : دستی نه که گستاخ بکوبد در تو

رباعی شمارهٔ ۳۸۰ : ای امر تو ملک را عنان بگرفته

رباعی شمارهٔ ۳۶۵ : گر هیچ سعادتم رساند بر تو

رباعی شمارهٔ ۳۶۶ : دل هرچه ز بد دید پسندید از تو

رباعی شمارهٔ ۳۶۷ : آن صبر که حامی منست از غم تو