رباعی شمارهٔ ۳۶۴ – کتابخانه ستیغ

دستی نه که گستاخ بکوبد در تو

پایی نه که آزاد بپوید بر تو

با ناز تو هر سری ندارد سر تو

دانی که کشد بار ترا هم خر تو

برچسب خوردهانوری, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ