شمارهٔ ۱ : ای پاکی تو منزّه از هر پاکی

شمارهٔ ۲ : در وصفِ تو، عقل، طبعِ دیوانه گرفت

شمارهٔ ۳ : ای هشت بهشت، یک نثارِ درِ تو

شمارهٔ ۴ : وصفت نه به اندازهٔ عقلِ کَهُن است

شمارهٔ ۵ : جان، محو شد و به هیچ رویت نشناخت

شمارهٔ ۶ : دل زنده شود کز تو حیاتی طلبد

شمارهٔ ۷ : عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست

شمارهٔ ۸ : وصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی است

شمارهٔ ۹ : بر وصف تو دستِ عقل دانانرسد

شمارهٔ ۱۰ : ای از تو فلک بی خور و بی خواب شده

شمارهٔ ۱۱ : خورشید، که او زیر و زبر میگردد

شمارهٔ ۱۲ : عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوست

شمارهٔ ۱۳ : هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز

شمارهٔ ۱۴ : هر نقطه که در دایرهٔ قسمت تست

شمارهٔ ۱۵ : هم گوهر بحر لطف بیپایانی

شمارهٔ ۱۶ : نه عقل به کُنْهِ لایزال تو رسد

شمارهٔ ۱۷ : نه عقل، بدان حضرت جاوید رسد

شمارهٔ ۱۸ : آنجا که تویی هیچ مبارز نرسد

شمارهٔ ۱۹ : نه لایق کوی تست سیری که بود

شمارهٔ ۲۰ : گر با تو به هم دگر نباشد چه بود

شمارهٔ ۲۱ : ای غیر تو درهمه جهان موئی نه

شمارهٔ ۲۲ : کس نیست که در دو کون ما دون تونیست

شمارهٔ ۲۳ : ای پیش تو صد هزار جان یک سرِ‌موی

شمارهٔ ۲۴ : در وصف تو عقل و دانش مانرسد

شمارهٔ ۲۵ : در معرفت تو دم زدن نقصان است

شمارهٔ ۲۶ : گردون زتو، بی سر و بنی بیش نبود

شمارهٔ ۲۷ : یک لحظه که در گفت و شنید آئی تو

شمارهٔ ۲۸ : بی تو به وجود آرمیدن نتوان

شمارهٔ ۲۹ : از بس که در انتظار تو گردون گشت

شمارهٔ ۳۰ : در مُلکتِ تو نیست دویی، ای همه تو

شمارهٔ ۳۱ : یا رب! همه اسرار، تو میدانی تو

شمارهٔ ۳۲ : ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بس

شمارهٔ ۳۳ : کو عقل که در ره تو پوید آخر

شمارهٔ ۳۴ : ای عین بقا! در چه بقائی که نهای

شمارهٔ ۳۵ : در ذات تو سالها سخن راندهایم

شمارهٔ ۳۶ : در راه تو معرفت خطا دانستیم

شمارهٔ ۳۷ : کو چشم که ذرّهای جمالت بیند

شمارهٔ ۳۸ : اسرار تو در حروف نتواند بود

شمارهٔ ۳۹ : ای آن که ز کفر، دین، تو بیرون آری

شمارهٔ ۴۰ : عالم که پر از حکمتِ تو میبینم

شمارهٔ ۴۱ : ای رحمت و جودِ بینهایت از تو

شمارهٔ ۴۲ : ای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزی

شمارهٔ ۴۳ : هم بر کف ودود، مُلْک بتوانی راند

شمارهٔ ۴۴ : ای آن که کمال خرده دانان دانی

شمارهٔ ۴۵ : ای آن که به حکم، ملک میرانی تو

شمارهٔ ۴۶ : جان حمد تو از میانِ جان میگوید

شمارهٔ ۴۷ : گر دست دهد غم تو یک دم، آن به

شمارهٔ ۴۸ : هم در بر خود خواندگان داری تو

شمارهٔ ۴۹ : ای گم شده دیوانه وعاقل، در تو

شمارهٔ ۵۰ : هم عقل ز کُنْه تو نشان میجوید

شمارهٔ ۵۱ : چون نیست کسی در دو جهان دمسازت

شمارهٔ ۵۲ : چون حاضر غایبی فغان بر چه نهم

شمارهٔ ۵۳ : ای خلق دو کون ذکر گویندهٔ تو

شمارهٔ ۵۴ : ای آن که چنانکه مصلحت میدانی

شمارهٔ ۵۵ : چون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از تو

شمارهٔ ۵۶ : گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی

شمارهٔ ۵۷ : در ملک دو کون پادشاهی میکن

شمارهٔ ۵۸ : ای در دلِ من نشسته جانی یا نه

شمارهٔ ۵۹ : ملکِ غم تو هر دو جهان بیش ارزد

شمارهٔ ۶۰ : جانا دایم میان جان بودی تو

شمارهٔ ۶۱ : هر قطره به کُنْهِ دُرِّ دریا نرسد

شمارهٔ ۶۲ : سی سال به صد هزار تک بدویدیم

شمارهٔ ۶۳ : کردم تک و پوی بی عدد بسیاری

شمارهٔ ۶۴ : ای خورده غم تو یک به یک چندینی

شمارهٔ ۶۵ : جانها چو ز شوق تو بسوزند همه

شمارهٔ ۶۶ : جان از طلب روی تو آبی گردد

شمارهٔ ۶۷ : دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت

شمارهٔ ۶۸ : کاری که ورای کفر و دین میدانم

شمارهٔ ۶۹ : هرجان که طریق پردهٔ راز نیافت

شمارهٔ ۷۰ : از سرِّ تو هر که با نشان خواهد بود

شمارهٔ ۷۱ : گم گشتن خود، از تونشان بس بودم

شمارهٔ ۷۲ : بی یادِ تو دل چو سایه در خورشید است

شمارهٔ ۷۳ : چون مونسِ من ز عالم اندوه تو بود

شمارهٔ ۷۴ : ای عقل شده در صفت ذات تو پست

شمارهٔ ۷۵ : چون عفو تو میتوان مسلم کردن

شمارهٔ ۷۶ : گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود

شمارهٔ ۷۷ : یک ذره هدایتِ تو میباید و بس

شمارهٔ ۷۸ : چون دردِ تو چاره ساز آمد جان را

شمارهٔ ۷۹ : جانا که به جای تو تواند بودن

شمارهٔ ۸۰ : من بی تو دمی قرار نتوانم کرد

شمارهٔ ۸۱ : چون بیخبرم که چیست تقدیر مرا

شمارهٔ ۸۲ : نه در صفِ صادقان قراری دارم

شمارهٔ ۸۳ : یا رب ما را راندهٔ درگاه مکن

شمارهٔ ۸۴ : روئی که به روز پنج ره میشوئیم

شمارهٔ ۸۵ : زان روز که از عدم پدید آمدهایم

شمارهٔ ۸۶ : یا رب چو به صد زاری زار آمدهایم

شمارهٔ ۸۷ : ای دایرهٔ حکم تو سرگردانی

شمارهٔ ۸۸ : ای آن که همه گشایش بندِ منی

شمارهٔ ۸۹ : سیر این دل خسته کی شود ازتو مرا

شمارهٔ ۹۰ : ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو

شمارهٔ ۹۱ : یا رب تو مرا مدد کن از یارِی خویش

شمارهٔ ۹۲ : از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت

شمارهٔ ۹۳ : ای یادِ تو مرهم دل خستهٔ من

شمارهٔ ۹۴ : یا رب غم تو چگونه تقدیر کنم

شمارهٔ ۹۵ : هم حلهٔ فضل در برم میداری

شمارهٔ ۹۶ : ای بندگی تو پادشاهی کردن

شمارهٔ ۹۷ : یا رب جان را بیم گنه کاران هست

شمارهٔ ۹۸ : گر من به هزار اهرمن مانم باز

شمارهٔ ۹۹ : ای در هر دم دو صد جهان پر چاره

شمارهٔ ۱۰۰ : جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت

شمارهٔ ۱۰۱ : هم درد توام مایهٔ درمان بودست

شمارهٔ ۱۰۲ : یا رب! برهان زنفس دشمن صفتم

شمارهٔ ۱۰۳ : تا چند تنم پردهٔ بیچارگیم

شمارهٔ ۱۰۴ : چون جملهٔ راه، کاروان من و تست

شمارهٔ ۱۰۵ : کو دل که بلای روزگارِ تو کشد

شمارهٔ ۱۰۶ : یا رب به حجاب زین جهانم نبری

شمارهٔ ۱۰۷ : میآیم و با دلی سیه میآیم

شمارهٔ ۱۰۸ : یا رب چو مرا ز نفسِ خود سود نبود

شمارهٔ ۱۰۹ : ای هفت زمین و آسمانها ز تو پُر

شمارهٔ ۱۱۰ : گر من زگنه توبه کنم بسیاری

شمارهٔ ۱۱۱ : نه در بتری نه در بهی میمیرم