شمارهٔ ۱ : لعلت که خجل کرد گل رعنا را
شمارهٔ ۲ : چون دیده به روی تو نظر بگشاید
شمارهٔ ۳ : جانم که به لب از لب لعل تو رسید
شمارهٔ ۴ : زلفِ تو سرِ درازدستی دارد
شمارهٔ ۵ : ای کرده پسند از دو جهان چاره منت
شمارهٔ ۶ : بنگر که دلم چه گونه مظلوم نمود
شمارهٔ ۷ : لعل تو براتِ کامرانی دهدم
شمارهٔ ۸ : چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد
شمارهٔ ۹ : زانگه که مرا سوی تو آهنگ افتاد
شمارهٔ ۱۰ : فرسودنِ لعلِ آبدارت بر من
شمارهٔ ۱۱ : ای جانِ همه جهان زکوةِ لبِ تو
شمارهٔ ۱۲ : دل نیست کز آن ماه برنجد هرگز
شمارهٔ ۱۳ : ای ماه به چهره یا گلی یا سمنی
شمارهٔ ۱۴ : از وعدهٔ کژ دل به غمت میافتد
شمارهٔ ۱۵ : آنجا که سر زلف تو جانها ببرد
شمارهٔ ۱۶ : آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهَست
شمارهٔ ۱۷ : آن دل که ز دست من کنون خواهی برد
شمارهٔ ۱۸ : بر شاخِ دل شکسته یک برگم نیست
شمارهٔ ۱۹ : چون گشت لبت به یک شکر ارزانی
شمارهٔ ۲۰ : زهرم آید شکرستان بی لبِ تو
شمارهٔ ۲۱ : چشمت که سبق به دلربائی او راست
شمارهٔ ۲۲ : کس مثل تو در جهانِ جان ماه نیافت
شمارهٔ ۲۳ : من بی سر و سامانِ تو میخواهم زیست
شمارهٔ ۲۴ : چون گِرد مه از مشک سیه مور آورد
شمارهٔ ۲۵ : زان پسته که شیرینی جان میخیزد
شمارهٔ ۲۶ : در عشق دلم هیچ نمیسنجد از او
شمارهٔ ۲۷ : گفتم:«شکری از دهنت، درگذری
شمارهٔ ۲۸ : دل، مست بتی عهدشکن دارم من
شمارهٔ ۲۹ : گفتم که «چنان شیفتهٔ آن دهنم
شمارهٔ ۳۰ : گفتم: «شکریم ده مسلمانی نیست»
شمارهٔ ۳۱ : گفتم که «هزار رونق افزون گیری
شمارهٔ ۳۲ : گفتم:«بردی از لب و دندان جانم
شمارهٔ ۳۳ : میآمد و بر زلف شکن میانداخت
شمارهٔ ۳۴ : ترکم همه کارم به خلل خواهد کرد
شمارهٔ ۳۵ : عشقش ز وجودم عدمی میسازد