شمارهٔ ۱۶ – کتابخانه ستیغ

آن خندهٔ خوش اگرچه پیوسته بهَست

اما به هزار و به آهسته بهَست

در بند درِ پستهٔ شورانگیزت

کان شوری پسته نیز در بسته بهَست

برچسب خوردهباب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق, عطار

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ