فقرۀ ۲ : پسر من! کرفکاندیش بوی، نه گناهاندیش، چه مردم تا جاودان زمان زنده نی، چه چیز که آن مینوی (است)، بایستنیتر (پایندهتر)
فقرۀ ۳ : آن گذشته فراموش کن، و ان ناامده را بیش (و) تیمار مبر.
فقرۀ ۴ : بخدای و سردار مرد، وستار وکستاخ مباش.
فقرۀ ۵ : هرچه به تو نه نیکواست تو نیز به دگرکس مکن.
فقرۀ ۶ : اندر خدایان و دوستان یگانه باش.
گفتن حدیث عشق پریزاد : از پری بانو، رسولی ارجمند
پاسخ شاه به پیام پریبانو : پیشکار اهرمن دیو فریب
شگفتی تهمورث از دیدن کنیزان : دید تهمورث چو بر آن دوکنیز
عروسی : خواستگار آمد و با رنج دراز