شمارهٔ ۳ : به طعنه گفت مرا دوستی که: ای زراق

شمارهٔ ۴ : گر چه بیماری ای نسیم سحر

شمارهٔ ۵ : دریغا روزگار خوش که من در جنب میمونت

شمارهٔ ۶ : دریغا روزگار ما و آن ایام در مهرش

شمارهٔ ۷ : چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم

شمارهٔ ۸ : راحت دوستان عمادالدین

شمارهٔ ۹ – مثلث : ای رند قلندر کیش،می نوش ز کس مندیش

شمارهٔ ۴ (در میکده می‌کشم سبویی – باشد که بیابم از تو بویی) : در میکده با حریف قلاش

شمارهٔ ۱ : عشق ار به تو رخ عیان نماید

شمارهٔ ۲ : ساقی، بیار می، که فرو رفت آفتاب