رباعی شمارهٔ ۲۱ : دل رفت بر کسی که بی‌ماش خوش است

رباعی شمارهٔ ۲۲ : عشق تو، که سرمایهٔ این درویش است

رباعی شمارهٔ ۲۳ : شوقی، که چو گل دل شکفاند، عشق است

رباعی شمارهٔ ۲۴ : بیمار توام، روی توام درمان است

رباعی شمارهٔ ۲۵ : این دورهٔ سالوس، که نتوان دانست

رباعی شمارهٔ ۱۰ : ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما

رباعی شمارهٔ ۲۶ : پرسیدم از آن کسی که برهان دانست:

رباعی شمارهٔ ۱۱ : گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت

رباعی شمارهٔ ۲۷ : کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست

رباعی شمارهٔ ۱۲ : عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت