رباعی شمارهٔ ۳ : ای دوست، به دوستی قرینیم تو را

رباعی شمارهٔ ۴ : ای دوست، فتاد با تو حالی دل را

رباعی شمارهٔ ۵ : سودای تو کرد لاابالی دل را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ – در نعت رسول اکرم (ص) : شهبازم و شکار جهان نیست در خورم

رباعی شمارهٔ ۶ : تا با توام، از تو جان دهم آدم را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ – در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی : می بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیم

رباعی شمارهٔ ۷ : تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ – ایضاله : هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان

رباعی شمارهٔ ۸ : دل بر تو نهم، زنم بداندیشان را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ – ایضاله : قبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او