قصیدهٔ شمارهٔ ۵ – ایضاله : طرب، ای دل، که نوبهار آمد

قصیدهٔ شمارهٔ ۶ – در نعت رسول اکرم (ص) : عاشقان چون بر در دل حلقهٔ سودا زنند

قصیدهٔ شمارهٔ ۷ – در مدح بهاء الدین زکریای ملتانی : روشنان آینهٔ دل چو مصفا بینند

قصیدهٔ شمارهٔ ۸ – ایضاله : یا نسیم خوش بهار وزید

قصیدهٔ شمارهٔ ۹ – ایضاله : یا رب، این بوی خوش ز گلستان آید؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ – ایضاله : فرستاد دریای فضل و هنر

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ – ایضاله : طاب روح النسیم بالاسحار

غزل شمارهٔ ۳۰۱ : نیم بی‌تو دمی بی‌غم، کجایی؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ – در نعت رسول اکرم (ص) : راه باریک است و شب تاریک و مرکب لنگ و پیر

غزل شمارهٔ ۳۰۲ : درین ره گر بترک خود بگویی