غزل شمارهٔ ۱۷۹ : کجایی، ای دل و جانم، که از غم تو بجانم

غزل شمارهٔ ۱۴۸ : دلی، که آتش عشق تواش بسوزد پاک

غزل شمارهٔ ۱۴۹ : گر آفتاب رخت سایه افکند بر خاک

غزل شمارهٔ ۱۵۰ : تنگ آمدم از وجود خود، تنگ

غزل شمارهٔ ۱۵۱ : در جام جهان نمای اول

غزل شمارهٔ ۱۵۲ : ای دیده، بدار ماتم دل

غزل شمارهٔ ۱۵۳ : مبند، ای دل، به جز در یار خود دل

غزل شمارهٔ ۱۵۴ : خوشتر از خلد برین آراستند ایوان دل

غزل شمارهٔ ۱۵۵ : اکئوس تلالات بمدام

غزل شمارهٔ ۱۵۶ : از دل و جان عاشق زار توام