غزل شمارهٔ ۱۱۲ : زان پیش که دل ز جان برآید

غزل شمارهٔ ۸۱ : چنین که غمزهٔ تو خون خلق می‌ریزد

غزل شمارهٔ ۹۷ : ای دل، چو در خانهٔ خمار گشادند

غزل شمارهٔ ۸۲ : اگر یکبار زلف یار از رخسار برخیزد

غزل شمارهٔ ۹۸ : نخستین باده کاندر جام کردند

غزل شمارهٔ ۸۳ : آن را که چو تو نگار باشد

غزل شمارهٔ ۹۹ : نگارا، جسمت از جان آفریدند

غزل شمارهٔ ۸۴ : تا بر قرار حسنی دل بی‌قرار باشد

غزل شمارهٔ ۱۰۰ : اگر شکسته دلانت هزار جان دارند

غزل شمارهٔ ۸۵ : دیدهٔ بختم، دریغا کور شد