غزل شمارهٔ ۶۶ : راحت سر مردمی ندارد

غزل شمارهٔ ۶۷ : نگارا، بی‌تو برگ جان که دارد؟

غزل شمارهٔ ۶۸ : نگارا، بی تو برگ جان که دارد؟

غزل شمارهٔ ۶۹ : تا کی کشم جفای تو؟ این نیز بگذرد

غزل شمارهٔ ۷۰ : بیا بیا، که نسیم بهار می‌گذرد

غزل شمارهٔ ۷۱ : بیا، که عمر من خاکسار می‌گذرد

غزل شمارهٔ ۷۲ : پشت بر روزگار باید کرد

غزل شمارهٔ ۷۳ : یاد آن شیرین پسر خواهیم کرد

غزل شمارهٔ ۷۴ : می روان کن ساقیا، کین دم روان خواهیم کرد

غزل شمارهٔ ۷۵ : روی ننمود یار چتوان کرد