رباعی شمارهٔ ۸۷ : ای دل، قلم نقش معما می‌باش

رباعی شمارهٔ ۷۲ : ای جان من، از دل خبرت نیست، چه سود؟

رباعی شمارهٔ ۸۸ : امشب چو جمال داده‌ای خب می‌باش

رباعی شمارهٔ ۷۳ : حاشا! که دل از خاک درت دور شود

رباعی شمارهٔ ۸۹ : آمد به سر کوی تو مسکین درویش

رباعی شمارهٔ ۷۴ : دل دیدن رویت به دعا می‌خواهد

رباعی شمارهٔ ۷۵ : ای از کرمت مصلح و مفسد به امید

رباعی شمارهٔ ۷۶ : یاری که نکو بخشد و بد بخشاید

رباعی شمارهٔ ۷۷ : عالم ز لباس شادیم عریان دید

رباعی شمارهٔ ۷۸ : این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر