رباعی شمارهٔ ۷۶ – کتابخانه ستیغ

یاری که نکو بخشد و بد بخشاید

گر ناز کند و گر نوازد شاید

روی تو نکوست، من بدانم خوشدل

کز روی نکو به جز نکویی ناید

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ