غزل شمارهٔ ۳۰۳ : درین ره گر به ترک خود بگویی

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ – وصف کعبهٔ معظم : حبذا صفهٔ بهشت مثال

غزل شمارهٔ ۳۰۴ : گر از زلف پریشانت صبا بر هم زند مویی

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ – ایضاله : دوش مانا شنید فریادم

غزل شمارهٔ ۳۰۵ : نه از تو به من رسید بویی

قصیدهٔ شمارهٔ ۱ – در مدح شیخ حمیدالدین احمد واعظ : ای صبا جلوه ده گلستان را

قصیدهٔ شمارهٔ ۲ – در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی : لاح صباح الوصال در شموس القراب

قصیدهٔ شمارهٔ ۳ – در مدح شیخ عزیزالدین محمد الحاجی : اگر وقت سحر بادی ز کوی یار در جنبد

قصیدهٔ شمارهٔ ۴ – فی مدح شیخ صدرالدین : دل تو را دوست‌تر ز جان دارد

غزل شمارهٔ ۲۹۴ : ز اشتیاق تو جانم به لب رسید، کجایی؟