غزل شمارهٔ ۱۲۶ : سر به سر از لطف جانی ای پسر

غزل شمارهٔ ۱۲۷ : آب حیوان است، آن لب، یا شکر؟

غزل شمارهٔ ۱۲۸ : ای امید جان، عنایت از عراقی وامگیر

غزل شمارهٔ ۱۲۹ : بر درت افتاده‌ام خوار و حقیر

غزل شمارهٔ ۱۳۰ : به دست غم گرفتارم، بیا ای یار، دستم گیر

غزل شمارهٔ ۱۳۱ : بی‌دلی را بی سبب آزرده گیر

غزل شمارهٔ ۱۳۲ : ای مطرب درد، پرده بنواز

غزل شمارهٔ ۱۳۳ : چون تو کردی حدیث عشق آغاز

غزل شمارهٔ ۱۳۴ : از غم عشقت جگر خون است باز

غزل شمارهٔ ۱۳۵ : کار ما، بنگر، که خام افتاد باز