بخش ۱ – آغاز : بعد حمد خدا و نعت رسول

بخش ۲ – فی وجوده سبحانه و تعالی : هر که را عقل خرده بین باشد

بخش ۳ – فی وحدته سبحانه و تعالی : واحد است او به ذات خویش و احد

بخش ۴ – اشارة الی صفاته سبحانه : به صفات کمال موصوف است

بخش ۵ – اشارت به حیات : از صفاتش یکی حیات آمد

بخش ۶ – اشارت به علم : هست بعد از حیات علم و شعور

بخش ۷ – اشارت به ارادت : وز پی آن بود ارادت و خواست

بخش ۸ – اشارت به قدرت : بعد ازان قدرتی بود کامل

بخش ۹ – اشارت به سمع و بصر : هر یک از وصف سمع و وصف بصر

بخش ۱۰ – اشارت به کلام : وآخرین وصف کان کلام بود

بخش ۱۱ – اشارة الی افعاله سبحانه : حادثات جهان چه شر و چه خیر

بخش ۱۲ – اشارت به وجود ملائکه : زانچه از علم آمده به عیان

بخش ۱۳ – اشارة الی الایمان بالانبیاء علیهم السلام : انبیا برگزیدگان حق اند

بخش ۱۴ – اشارة الی افضلیة نبینا صلی الله علیه و سلم : هست بر مقتضای فضل ازل

بخش ۱۵ – اشارة الی ختمیته صلی الله علیه و سلم : خاتم الانبیاء و الرسل است

بخش ۱۶ – فی شریعته صلی الله علیه و سلم : شرع او ناسخ شریعتهاست

بخش ۱۷ – اشارة الی معراجه صلی الله علیه و سلم : برد بیدار حق شب از بطحا

بخش ۱۸ – اشارت به معجزات انبیا علیهم السلام : خرق عادات از نبی و ولی

بخش ۱۹ – اشارت به کتاب های خدای تعالی : هست حق را کتاب ها بسیار

بخش ۲۰ – اشارت به آنکه کتاب الله قدیم است : چون کتاب خدا کلام خداست

بخش ۲۱ – اشارت به فضیلت امت و شرف آل و اصحاب او صلی الله علیه و علی آله و سلم : امت احمد از میان امم

بخش ۲۲ – اشارت به آنکه تکفیر اهل قبله جایز نیست : هر که شد ز اهل قبله بر تو پدید

بخش ۲۳ – اشارت به عذاب قبر و سؤال منکر و نکیر : هر که را زیر خاک شد منزل

بخش ۲۴ – اشارت به نفختین : چون شود نوبت جهان آخر

بخش ۲۵ – اشارت به تطایر صحایف : از پی نفخ صور نوع بشر

بخش ۲۶ – اشارت به میزان : وضع میزان کنند از پی آن

بخش ۲۷ – اشارت به صراط : چون ز میزان و وزن آن برهند

بخش ۲۸ – اشارت به مواقف عرصات : پنجه آمد مواقف عرصات

بخش ۲۹ – اشارت به خلود کفار در نار و خروج بعض عصات به شفاعت : هر که افتد به دوزخ از کفار

بخش ۳۰ – اشارت به حوض کوثر : چون ز دوزخ کنند خلق گذر

بخش ۳۱ – اشارت به درجات بهشت و خلود در آن و رؤیت حق سبحانه : درجات بهشت باشد هشت

بخش ۳۲ – گفتار در ختم دفتر اول از کتاب سلسلة الذهب و حواله آنچه تقریب سخن به آن رسیده بود به دفتر دیگر : چون شد این اعتقاد نامه درست