بخش ۹ – اشارت به سمع و بصر

هر یک از وصف سمع و وصف بصر

هست جز علم معیتی دیگر

نیست از گوش سر شنیدن او

نیست موقوف دیده دیدن او

بشنود خدا دور یا نزدیک

بیند ار روشن است ور تاریک

حال هر ممکنی به کتم عدم

بیند و داند او نه بیش و نه کم

وز سؤال و طلب هر آنچه رود

بر زبانش یگان یگان شنود