قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴ : ای ستمگر فلک ای خواهر آهرمن

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۱ : از من برمید غمگسارم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۲ : من چو نادانان بر درد جوانی ننوم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۳ : اگر بر تن خویش سالار و میرم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۴ : گر تو ای چرخ گردان مادرم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۵ : اگر با خرد جفت و اندر خوریم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۶ : من دگرم یا دگر شده‌است جهانم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۷ : از صحبت خلق دل گسستم

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۸ : دوش تا هنگام صبح از وقت شام

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۹ : ای دل و هوش و خرد داده به شیطان رجیم