قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ : ای روا کرده فریبنده جهان بر تو فریب،

قصیدهٔ شمارهٔ ۵ : نیز نگیرد جهان شکار مرا

قصیدهٔ شمارهٔ ۶ : نکوهش مکن چرخ نیلوفری را

قصیدهٔ شمارهٔ ۷ : ای روی داده صحبت دنیا را

قصیدهٔ شمارهٔ ۸ : نیکوی تو چیست و خوش چه، ای برنا؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۹ : حکیمان را چه می‌گویند چرخ پیر و دوران‌ها

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ : ای گشته جهان و دیده دامش را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ : پادشا بر کام‌های دل که باشد؟ پارسا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ : خواهی که نیاری به سوی خویش زیان را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ : خداوندی که در وحدت قدیم است از همه اشیا