قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ : خرد چون به جان و تنم بنگریست

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ : ای پیر، نگه کن که چرخ برنا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ : آن چیست یکی دختر دوشیزهٔ زیبا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱ : ای قبهٔ گردندهٔ بی‌روزن خضرا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ : به چه ماند جهان مگر به سراب

قصیدهٔ شمارهٔ ۲ : به چشم نهان بین نهان جهان را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ : بر من بیچاره گشت سال و ماه و روز و شب

قصیدهٔ شمارهٔ ۳ : آزرده کرد کژدم غربت جگر مرا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ : ای شب تازان چو ز هجران طناب

قصیدهٔ شمارهٔ ۴ : سلام کن ز من ای باد مر خراسان را