قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶ : چون فروماندی ز بد کردار خویش
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ : چند کنی جای چنین به گزین؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ : این گنبد پیروزهٔ بیروزن گردان
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۳ : ای شده مفتون به قولهای فلاطون،
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ : بنگر بدین رباط و بدین صعب کاروان
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۵ : بر جانور و نبات و ارکان
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۶ : غریبی می چه خواهد یارب از من؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۷ : از کین بتپرستان در هند و چین و ماچین
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۸ : مکر و حسد را ز دل آوار کن
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۹ : ای افسر کوه و چرخ را جوشن