قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰ : بینی آن باد که گوئی دم یارستی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۱ : ای گشته سوار جلد بر تازی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۲ : بر مرکبی به تندی شیطانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۳ : بهار دل دوستدار علی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۴ : جهانا مرا خیره مهمان چه خوانی؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۵ : نگه کن سحرگه به زرین حسامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۱ : آسایشت نبینم ای چرخ آسیائی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۲ : این کهن گیتی ببرد از تازه فرزندان ئوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۳ : ای طمع کرده ز نادانی به عمر هرگزی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۴ : آمد و پیغام حجت گوشدار ای ناصبی