قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۵ : فریاد به لااله الا هو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶ : چون فروماندی ز بد کردار خویش
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۷ : ایا گشته غره به مکر زمانه
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۸ : گرگ آمده است گرسنه و دشت پر بره
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۹ : دور باش ای خواجه زین بیمر گله
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۰ : ناید هگرز از این یله گو باره
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۷ : از کین بتپرستان در هند و چین و ماچین
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۸ : مکر و حسد را ز دل آوار کن
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۹ : ای افسر کوه و چرخ را جوشن
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۰ : چرخ گردنده و اجرام و چهار ارکان