قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۹ : بگسل رسن از بی‌فسار عامه

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۰ : جهان دامگاهی است بس پر چنه

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۱ : ای زود گرد گنبد بر رفته

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۲ : گشت جهان کودکی دوازده ساله

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۳ : بدخو جهان تو را ندهد دسته

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۴ : بسی کردم گه و بیگه نظاره

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ : چیست آن لشکر فریشتگان

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۲ : جوانی شد، او را فراموش کن

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۳ : ای مر تورا گرفته بت خوش زبان زبون،

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۴ : از بهر چه، ای پیر هشیوار هنربین،