قصیدهٔ شمارهٔ ۶۵ : کسی که قصد ز عالم به خواب و خور دارد

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۶ : خوب یکی نکته یادم است زاستاد

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۷ : جان و خرد رونده بر این چرخ اخضرند

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۸ : بالای هفت چرخ مدور دو گوهرند

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۹ : چند گردی گردم ای خیمهٔ بلند؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ : ای هفت مدبر که بر این پرده سرائید

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۶ : این رقیبان که بر این گنبد پیروزه درند

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۷ : چونکه نکو ننگری جهان چون شد؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ : گزینم قران است و دین محمد

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ : آن کن ای جویای حکمت کاهل حکمت آن کنند