قصیدهٔ شمارهٔ ۶ – وله روحالله روحه : مباش بندهٔ آن کز غم تو آزادست
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ – وله سترالله عیوبه : چرخ گردان روشن از رای منست
قصیدهٔ شمارهٔ ۸ – وله روحالله روحه : بر آستان در او کسی که راهش هست
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ – وله فیطلب الحقایق : این چرخ گرد گرد کواکب نگار چیست؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ – وله ایضا نورالله قبره : مستان خواب را خبری از وصال نیست
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ – وله علیه الرحمه : نگفتمت که: منه دل برین خراب آباد؟
غزل شمارهٔ ۸۸۱ : ای نافهٔ چینی ز سر زلف تو بویی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ – وله فیتقلب الاحوال : بس که بعد از تو خزانی و بهاری باشد
غزل شمارهٔ ۸۸۲ : زهی! حسن ترا گل خاک کویی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ – وله غفراللهله : چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد ماند