غزل شمارهٔ ۶۸۱ : دل به تو دادیم و شکستی، برو
غزل شمارهٔ ۶۹۷ : کجایی؟ ای ز رخت آب ارغوان رفته
غزل شمارهٔ ۶۸۲ : حسن مصرست و رخ چون قمرت میر درو
غزل شمارهٔ ۶۹۸ : آن گل سوریست در کلاله نهفته
غزل شمارهٔ ۶۸۳ : امشب از پیش من شیفته دل دور مرو
غزل شمارهٔ ۶۹۹ : ای از عرب و از عجمت مثل نزاده
غزل شمارهٔ ۶۸۴ : آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازو
غزل شمارهٔ ۷۰۰ : عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشاده
غزل شمارهٔ ۶۸۵ : ای دل مکن، بهر ستمی این نفیر ازو
غزل شمارهٔ ۶۸۶ : عمر که بیاو گذشت، ذوق ندیدیم ازو