قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ : ای شده سوختهٔ آتش نفسانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ : ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانش

قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ : اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ : ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگ

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ : در خانه شحنه خفته و دزدان بکوی و بام

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ : نخواست هیچ خردمند وام از ایام

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ : نفس گفتست بسی ژاژ و بسی مبهم

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ : تا ببازار جهان سوداگریم

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ : بد منشانند زیر گنبد گردان

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ : حاصل عمر تو افسوس شد و حرمان