قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ : ای شده سوختهٔ آتش نفسانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ : ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانش

قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ : اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۹ : گویند عارفان هنر و علم کیمیاست

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ : شالودهٔ کاخ جهان بر آبست

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ : آنکس که چو سیمرغ بی نشانست

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ : اگر چه در ره هستی هزار دشواریست

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ : عاقل از کار بزرگی طلبید

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ : ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشت

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ : دل اگر توشه و توانی داشت